0:00/ 0:00

Jest tam w Krakowie kościół Maryi Panny…

autor: Leszek Mazan
język: pol­ski
licz­ba stron: 328
opra­wa: twar­da kle­jo­na
wydaw­nic­two: wyd. ANABASIS i wyd. Mariac­kie
Kra­ków 2017

Jest tam w Kra­ko­wie kościół Maryi Pan­ny” autor­stwa Lesz­ka Maza­na to opo­wieść o roli, histo­rii, legen­dach Kościo­ła Mariac­kie­go.

Książ­ka ta wyda­je się róż­nić od innych publi­ka­cji doty­czą­cych kościo­ła Mariac­kie­go. Jak napi­sał w jej intro­duk­cji pro­boszcz bazy­li­ki – ks. inf. Dariusz Raś „autor nie ucie­ka się do pogłę­bio­nej ana­li­zy histo­rycz­nej źró­deł czy tren­dów arty­stycz­nych, lecz – zaglą­da­jąc do zaka­mar­ków histo­rii kra­kow­skiej Notre Dame – odnaj­du­je mało zna­ne fak­ty, legen­dy, cie­ka­wost­ki, opo­wiast­ki, poda­nia, baj­ki i cyta­ty doty­czą­ce nasze­go kościo­ła i pisze o nich, uży­wa­jąc wła­snej, nie­po­wta­rzal­nej wykład­ni”.

W publi­ka­cji autor opo­wia­da m.in. histo­rię powsta­nia para­fii Mariac­kiej, pierw­sze­go kościo­ła i przez kolej­ne stu­le­cia opi­su­je jej roz­wój i coraz więk­sze zna­cze­nie w życiu mia­sta. Przed­sta­wia tak­że syl­wet­ki infu­ła­tów mariac­kich, kazno­dziei i osób, któ­re wiel­ki­mi zgło­ska­mi zapi­sa­ły się w dzie­jach kościo­ła Mariac­kie­go. Wszyst­ko to prze­pla­ta­ne jest nie­zwy­kły­mi legen­da­mi.

 

Leszek Mazan – jest jed­nym z naj­star­szych czyn­nych zawo­do­wo dzien­ni­ka­rzy Kra­ko­wa i auto­rem ponad 20 ksią­żek o Kra­ko­wie i Pra­dze (w kil­ku wypad­kach tłu­ma­czo­nych rów­nież na język cze­ski), pisa­nych indy­wi­du­al­nie lub wspól­nie z Mie­czy­sła­wem Czu­mą, a tak­że z Kata­rzy­ną Siwiec i Andrze­jem Kozio­łem. Na swo­im kon­cie ma kil­ka­na­ście tysię­cy arty­ku­łów, repor­ta­ży i felie­to­nów, audy­cji radio­wych i tele­wi­zyj­nych.

Od 1966 roku kore­spon­dent tere­no­wy, a po roku dzien­ni­karz „Dzien­ni­ka Pol­skie­go”, następ­nie Kra­kow­skie­go Oddzia­łu TVP (repor­ter, potem kie­row­nik Kro­ni­ki Tele­wi­zyj­nej). Od 1978 roku kie­row­nik Oddzia­łu  Pol­skiej Agen­cji Pra­so­wej w Kra­ko­wie, w latach 1985–1992 kore­spon­dent PAP w Pra­dze. Po powro­cie z-ca red. naczel­ne­go „Prze­kro­ju”. Rów­no­cze­śnie  współ­pra­co­wał z kil­ku­dzie­się­cio­ma redak­cja­mi pra­sy, radia i TV: m.in. z „Poli­ty­ką”, „Wprost”, „Gaze­tą Kra­kow­ską” i pro­wa­dził tele­wi­zyj­ny „Pegaz”. Od dzie­się­ciu lat ma sta­łe tygo­dnio­we felie­to­ny w Radiu Kato­wi­ce, a przez trzy ostat­nie lata sta­ły felie­ton w „Dzien­ni­ku Pol­skim”.
Za swo­ją dzia­łal­ność zdo­był nagro­dę im. Julia­na Bru­na, Mia­sta Kra­ko­wa i  naj­lep­sze­go kore­spon­den­ta zagra­nicz­ne­go PAP (1989). Jest hono­ro­wym Hej­na­li­stą Mariac­kim.