W pra­cow­ni kon­ser­wa­tor­skiej naszej bazy­li­ki prze­pro­wa­dzo­na zosta­ła kon­ser­wa­cja wiel­ko­for­ma­to­we­go obra­zu na pod­obra­ziu płó­cien­nym przed­sta­wia­ją­ce­go infu­ła­ta mariac­kie­go – ks. Justa Słowikowskiego.

Just Sło­wi­kow­ski (1595−1654) był dok­to­rem teo­lo­gii i oboj­ga praw, kano­ni­kiem kra­kow­skim i płoc­kim, pro­bosz­czem nie­po­ło­mic­kim, archi­pre­zbi­te­rem mariac­kim od 1640 roku oraz audy­to­rem bisku­pa Pio­tra Gembickiego.

Jako archi­pre­zbi­ter dbał o pre­stiż kościo­ła Mariac­kie­go, sta­rał się o uświet­nie­nie nabo­żeństw. W 1643 r. otrzy­mał zgo­dę na utwo­rze­nie Brac­twa Ukrzy­żo­wa­ne­go Zba­wi­cie­la, któ­re­go zada­niem była modli­twa za dusze w czyść­cu cier­pią­ce i wezwa­nie grzesz­ni­ków do pokuty.

Zmarł w Kra­ko­wie i zgod­nie z zapi­sem w testa­men­cie został pocho­wa­ny w koście­le Mariac­kim przed wiel­kim ołtarzem.

Por­tret Justa Sło­wi­kow­skie­go znaj­du­je się na co dzień w Sali Por­tre­to­wej na Pra­ła­tów­ce. Płót­no, na któ­rym nama­lo­wa­no por­tret było w złym sta­nie, dla­te­go też koniecz­na była jego kon­ser­wa­cja. Mia­ło licz­ne drob­ne roz­dar­cia i moc­no osła­bio­ną struk­tu­rę na całej powierzch­ni. Od lica widocz­ne były śla­dy wcze­śniej­szych kon­ser­wa­cji, takie jak pociem­nia­łe retu­sze, prze­ma­lo­wa­nia i pożół­kły wer­niks. Pod­czas jed­nej z takich kon­ser­wa­cji cał­ko­wi­te­mu prze­ma­lo­wa­niu uległ pod­pis w dol­nej czę­ści obrazu.

Przed przy­stą­pie­niem do prac wyko­na­no foto­gra­fie, zarów­no w świe­tle bia­łym jak i świa­tłach ana­li­tycz­nych (UV, IR). Dało to peł­niej­szy obraz prze­kształ­ceń, jakich w prze­szło­ści doko­na­no na obiek­cie. Pod­czas prac kon­ser­wa­tor­skich, z uwa­gi na stan zacho­wa­nia pod­obra­zia, koniecz­ne było wyko­na­nie dubla­żu na nowe pod­obra­zie. Ścią­gnię­to zarów­no sta­ry wer­niks jak i licz­ne prze­ma­lo­wa­nia oraz uzu­peł­nie­nia ubyt­ków zapra­wy. Uda­ło się odtwo­rzyć tak­że pier­wot­ną inskryp­cję w języ­ku łaciń­skim. Uzu­peł­nio­no ubyt­ki zapra­wy i war­stwy malar­skiej oraz poło­żo­no nowy wer­niks. Kon­ser­wa­cji pod­da­no rów­nież zło­co­ną ramę.