0:00/ 0:00

Zeskanuj, aby wesprzeć Bazylikę

spark-qr mobile
POKAŻ MNIEJ

Przekaż ofiarę dla Bazyliki Mariackiej
w Krakowie z użyciem aplikacji Spark

Nie masz aplikacji? Wejdź na spark.pl
ZAMKNIJ

Przekaż ofiarę dla Bazyliki Mariackiej
w Krakowie z użyciem aplikacji Spark

Przejdź

lub na 70 1240 1431 1111 0000 1045 5360 (numer konta parafii)

Aplikacja dostępna dla platformy

Wydarzenia

Poświęcenie odnowionego ołtarza dłuta Wita Stwosza

Poświęcenie odnowionego ołtarza dłuta Wita Stwosza

 15 sierp­nia w uro­czy­stość Wnie­bo­wzię­cia NMP – w dzień odpu­stu para­fial­ne­go – metro­po­li­ta kra­kow­ski arcy­bi­skup Marek Jędra­szew­ski poświę­cił ołtarz Wita Stwo­sza po konserwacji. 

W tym roku szcze­gól­nym zna­kiem i źró­dłem bło­go­sła­wień­stwa Boże­go jest zakoń­czo­ne po latach dzie­ło kon­ser­wa­cji Ołta­rza Wiel­kie­go, swo­istej per­ły w koro­nie skar­bów kościo­ła Mariac­kie­go, któ­ry miesz­cza­nie kra­kow­scy przed ponad 500 laty usta­wi­li w pre­zbi­te­rium ad maio­rem Dei glo­riam i ku pocie­sze kró­lew­skie­go mia­sta i jego miesz­kań­ców (…). Ta swo­ista biblia z lipo­we­go drew­na wska­zu­je na chrze­ści­jań­ski porzą­dek życia wg łaski i bło­go­sła­wieństw, któ­re odkry­wa­my u Syna Boże­go i Naj­święt­szej Maryi Pan­ny” – powie­dział na powi­ta­nie ks. inf. Dariusz Raś – archi­pre­zbi­ter bazy­li­ki Mariackiej.

Pod­czas homi­lii arcy­bi­skup Marek Jędra­szew­ski mówił o prze­sła­niu, któ­re pły­nie do nas z ołta­rza Wita Stwo­sza: „Wte­dy kie­dy prze­mi­ną pierw­sze nie­bo i pierw­sza zie­mia, kie­dy wszyst­ko sta­nie się zno­wu nowe nie będzie już miej­sca na łzy, na tęsk­no­tę, na żal, na cier­pie­nie. Będzie prze­ogrom­ne doświad­cze­nie tego, że jeste­śmy dzieć­mi Boga Naj­wyż­sze­go a On jest naszym Ojcem, Panem boga­tym w miło­sier­dzie. Wła­śnie w świe­tle tej wizji trze­ba zro­zu­mieć prze­sła­nie, któ­re pły­nie do nas z ołta­rza Wita Stwo­sza (…). Przed­sta­wio­ny przez Wita Stwo­sza moment wnie­bo­wzię­cia poka­zu­je, że to wła­śnie Jezus jest pierw­szym pocie­szy­cie­lem i tym, któ­ry spra­wia, że smu­tek zamie­nia się w radość, bo to On przy­cho­dzi i uno­si Mary­ję ku niebu”.

Metro­po­li­ta kra­kow­ski odwo­łał się do IIIIV tomu Dzie­jów Pol­ski kra­kow­skie­go prof. Andrze­ja Nowa­ka, w któ­rych opi­sał naj­więk­sze doko­na­nia Rze­czy­po­spo­li­tej za cza­sów Kazi­mie­rza Jagiel­loń­czy­ka oraz do wier­sza Zbi­gnie­wa Her­ber­ta Wit Stwosz: uśnię­cie NMP. Przy­po­mniał tak­że o począt­ko­wej histo­rii dzie­ła oraz prze­by­tej w latach 2015–2021 kon­ser­wa­cji. „Ten nie­zwy­kły ołtarz — chlu­ba Kra­ko­wa i całej naszej ojczy­zny został roz­po­czę­ty 25 maja 1477 roku, zakoń­czo­ny 12 lat póź­niej i odsło­nię­ty w uro­czy­stość Wnie­bo­wzię­cia NMP 15 sierp­nia 1489 roku. Dzie­ło, któ­re zle­co­no mało zna­ne­mu wów­czas mistrzo­wi z Norym­ber­gii Wito­wi Stwo­szo­wi za sumę 2808 flo­re­nów było rów­no­war­to­ścią rocz­ne­go budże­tu Kró­lew­skie­go Mia­sta Kra­ko­wa. Ogrom­nych wymia­rów ołtarz — 11×13 m — jest naj­więk­szą w Euro­pie gotyc­ką nasta­wą ołta­rzo­wą wypeł­nio­ną oko­ło 200 figu­ra­mi”. Jak zazna­czył arcy­bi­skup po tylu wie­kach ołtarz wyma­gał już reno­wa­cji. Prze­pro­wa­dzo­na ona zosta­ła w cią­gu sze­ściu lat, a jej kosz­ty były ogrom­ne. W finan­so­wa­niu par­ty­cy­po­wa­ły Kan­ce­la­ria Pre­zy­den­ta RP (73%), Mini­ster­stwo Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go (15%), Gmi­na Miej­ska Kra­ków (8,5%) i para­fia pw. Wnie­bo­wzię­cia NMP w Kra­ko­wie (4%).

Jak­że nie dzię­ko­wać wszyst­kim ofia­ro­daw­com i spon­so­rom, tego co dzi­siaj tak bar­dzo cie­szy nasze oczy, a jesz­cze bar­dziej cie­szy nasze­go ducha” – powie­dział arcy­bi­skup, dzię­ku­jąc szcze­gól­nie tym, któ­rzy „zro­zu­mie­li, jak wiel­kie to jest dzie­ło i jak koniecz­ne dla Kościo­ła, a tak­że dla naszej ojczyzny”.

Sta­jąc przed odno­wio­nym, jak­że wspa­nia­łym ołta­rzem genial­ne­go Wita Stwo­sza, roz­wa­ża­jąc tajem­ni­cę chwa­ły Naj­święt­szej Maryi Pan­ny odkry­wa­my raz jesz­cze siłę wezwa­nia, któ­re kie­ru­je do nas Apo­stoł Naro­dów – „wolą Bożą jest wasze uświę­ce­nie – jeste­ście powo­ła­ni do świę­to­ści” – zakoń­czył homi­lię arcybiskup.