0:00/ 0:00
Wydarzenia

Dziękczynienie za beatyfikację bł. Michała Giedroycia

Dziękczynienie za beatyfikację bł. Michała Giedroycia

Wzo­ro­wo odpo­wie­dział na wia­rę w Boga, któ­ry jest miło­ścią, ponie­waż wła­śnie w miło­ści Boga odnaj­dy­wał świa­tło życia i pokój ser­ca” — tak o bł. Micha­le Gie­droy­ciu mówił 8 czerw­ca 2019 w bazy­li­ce Mariac­kiej ks. kard. Ange­lo Bec­ciu, pod­czas Mszy św. dzięk­czyn­nej za Jego beaty­fi­ka­cję.

Mszy św. dzięk­czyn­nej prze­wod­ni­czył Pre­fekt Kon­gre­ga­cji Spraw Kano­ni­za­cyj­nych ks. kard. Ange­lo Bec­ciu. Wzię­li w niej udział m.in. przed­sta­wi­cie­le Epi­sko­pa­tu Pol­ski i Litwy, sio­stry jadwi­żan­ki wawel­skie, któ­rych patro­nem jest wła­śnie bł. Michał oraz potom­ko­wie bło­go­sła­wio­ne­go.

Histo­rię życia i pro­ce­su beaty­fi­ka­cyj­ne­go kra­kow­skie­go zakon­ni­ka przy­po­mniał arcy­bi­skup Marek Jędra­szew­ski powo­łu­jąc się na dekret tzw. beaty­fi­ka­cji rów­no­waż­nej o hero­icz­no­ści cnót i kul­cie od nie­pa­mięt­nych cza­sów, ogło­szo­ny przez papie­ża Fran­cisz­ka 7 listo­pa­da 2018 roku. „Dzi­siej­sza uro­czy­stość jest naszym wiel­kim dzięk­czy­nie­niem skła­da­nym Bogu za tę praw­dzi­wie dla nas bło­go­sła­wio­ną decy­zję Ojca Świę­te­go” — mówił metro­po­li­ta kra­kow­ski. „Był prze­pięk­nym kwia­tem, jed­nym z pierw­szych, mło­de­go Kościo­ła litew­skie­go, sta­jąc się następ­nie cen­nym darem dla zie­mi pol­skiej. Nie­daw­ne potwier­dze­nie kul­tu, któ­rym cie­szył się on od nie­pa­mięt­nych cza­sów, sta­je się zachę­tą dla Kościo­ła, tutaj w Pol­sce i dla Kościo­ła na Litwie, aby kon­ty­nu­ować wspól­ne piel­grzy­mo­wa­nie” — doda­wał pod­czas homi­lii kard. Bec­ciu.

Na zakoń­cze­nie Mszy św. reli­kwie bło­go­sła­wio­ne­go zosta­ły prze­ka­za­ne na ręce ordy­na­riu­sza die­ce­zji kosze­dar­skiej bpa Jona­sa Iva­nau­ska­sa.

Michał Gie­droyć, żyją­cy w XV wie­ku zakry­stia­nin z kościo­ła św. Mar­ka w Kra­ko­wie, przy­jaź­nił się ze Świę­to­sła­wem Mil­czą­cym, posłu­gu­ją­cym w koście­le Mariac­kim, a tak­że ze św. Janem z Kęt, św. Szy­mo­nem z Lip­ni­cy, św. Sta­ni­sła­wem Kazi­mier­czy­kiem oraz Iza­ja­szem Bone­rem. Dzię­ki tej gru­pie świę­tych przy­ja­ciół wiek XV jest nazy­wa­ny „szczę­śli­wym wie­kiem Kra­ko­wa” (felix secu­lum Cra­co­viae).